Kamyonların kaldırdığı toz bulutlarında, eksik harflerle yazılmış ve arka şeritten gelenlerin tamamladığı çamurluk yazılarıydı, “son durak kara toprak” tabelalarında kurşunlanmış şarampol fontlu kader. Ve canavarların yatak odalarımızdan çıkıp, oto yollarda aldığı her tene değmiş ceset torbalarının göz kaçırtan hışırtısıyla fısıldadığı, lezzet kesici parçalanmış metal artıklarıydı, görenler görmeyenlere anlatsın diye kekre ölümü…

Yorumlar (12) | Favori olarak ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 517

Adını anıyorum şimdi. Her anışımda bir başka oluyor içim bir başka çarpıyor yüreğim. Dile kolay kalbe ağır olan adını anıyorum. Her andığımda eksikliğimi hatırlatan adın bir emanettir dilimde.
Her tercih sana bir yaklaşımsa eğer: Tercihim sen olursun. Dilim en çok seni anınca kalbim en çok seni hatırlayınca mutlu oluyorum.
Adın ki en güzel ölümlere yürüyen en güzel mutluluğu veren yaşadığım sürece benimle var olan bir avuç içi kadarım açılsa düşeceğim. Her sabah içimdeki aşka gözlerimdeki tefekkürle seni söylüyorum. Yüzlerce binlerce söylüyorum. Peş peşe, arka arkaya, sıra sıra ,uç uca,hepsi farklı hepsi değişik ama yine yetmiyor sana ulaşmaya.İkrarın suskunluğu oluyor suskunluğum.
Az ve öz olan bir anlayışla apayrı bir bakışla seviyorum seni. Sevdikçe çoğalıyor sevgilerim, ismini kalbimin en naif köşesine koyuyorum. Ve sonra senin yanında bir su damlası büyüklükteki küçüklüğümü hissediyorum. Devasa bir huzur süzülüyor yanağımdan. Ellerim sana doğru uzanıyor ve sevgine talibim diyorum.
 

Yorumlar (1) | Favori olarak ekle (0) | Görüntüleme sayısı: 43