Tokat'ın Reşadiye ilçesindeki hain pusuda yaralanan hemşerimiz Uzm. Çvş. Yusuf ÖZTÜRK'e geçmiş olsun der,ailesine derneğimiz ve tüm hemşehrilerimiz adına acil şifalar dileriz.

Yatmış olduğu hastane yönetimi ile yaptığımız görüşme sonucunda hemşerimizin sağlık durumunun iyi olduğunu bildirmişlerdir. Derneğimiz hastane ile sürekli irtibat halindedir ve gelişmeleri sitemizde sizlere duyuracağız.

Kaymakamımız Cevat Uyanık Atatürk Yatılı İlköğretim Bölge Okulundaki oyun parkına yeni oyuncaklar yaptırdı.
Tufanbeyli’de köylerinde okuma imkanı bulunmayan öğrencilerin eğitim-öğretim gördüğü ilçenin tek yatılı ilköğretim bölge okuluna oyun parkı yaptırıldı. Kaymakamımız Sayın Cevat Uyanık ziyaretleri sırasında gördüğü oyun parkının yetersiz ve tehlikeli olduğunu görüp öğrencilere aldığı yeni oyuncakları kullanıma sundu. Kaymakamımız; “Bu okulda okuyan çocukları görünce onlar için yapılacak olan en önemli işlerden bir tanesi de çocuklar için oyun parklarının yapılması olduğunu anladım. Çocuklarımızın daha modern bir şekilde ve daha temiz bir alanda oyun oynamalarını sağlamak için bu oyun parkını yenileme ihtiyacı duydum, çocukları bu oyun parkında oynarken görmek beni çok mutlu edecek” dedi.
Tufanbeyli Atatürk Yatılı İlköğretim Bölge Okuluna tek kuleli, iki salıncaklı, iki kaydıraklı oyun seti ve bir adet tahterevalli okul bahçesine monte edildi.

HALAKA

    “Doğal insan bir ağaç altında, bu ağacın meyvesi ile karnını doyuran, yakındaki bir pınardan suyunu içen ve aynı ağacın altında yatıp uyuyan bir insandır...Doğal dönemde insanlar arasında mücadele ve savaş yoktur...Bir zaman geldi insan bir toprak parçasının etrafını çitle çevirdi. <Burası benimdir> dedi ve buna inanacak yeterince saf insan buldu ve bu çit sahibi insan toplumun ilk kurucusu oldu. Bu insanın karşısında ; <sakın ha bu sahtekara inanmayın meyveler herkesindir toprak hiç kimsenin > diyerek çiti söküp atan bir insan bulunsaydı insanlık nice cinayetlerden, nice suçlardan ve felaketlerden kurtulmuş olurdu….” J.J.ROUSSEAU-Du Contrat Social

    Sonra yeryüzünün Kürebeli diye adlandırılan bir yerinde insanların “Halaka” ları oldu. Sülaleler sırt sırta vererek ayrı ayrı mahalleler ayrı ayrı hayvan sürüleri kurdular. Adına da Halaka dediler.

 “Bizim Halaka.”

    Soy ismi gibi soy lakapları oldu. Soy lakaplarıyla halakalarının görünmez sınırlarını oluşturdular. Burası bizimdir dediler.Orman bizim, dağlar bizim. Ölümüne koruyun bu sınırları ey oğullarımız, kızlarımız ve torunlarımız. Çoğunlukla da eli balta tutan avratlarımız. Ormanlarından odun kesen diğerlerinin baltalarını kırıp iplerini kestiler. Öküzlerine vura vura kağnılarını geri çevirdiler. Bu sahiplenme halakaların köpeklerine bile yansıdı.